„gim przypadku stosuje się kąpiel zawierającą 3—4 g siarczanu glinowego lub 5 g ałunu na 1 1 wody. Kąpiel trwa 10—20 minuj. Po wyjęciu suszy się materiał bez płukania. Ta obróbka wzmacnia odporność zabarwienia na działanie wody.
Zbyt ciemne wybarwienia można rozjaśnić, gotując wybarwioną przędzę razem z nie barwioną — w świeżej kąpieli z solą glauberską lub kuchenną i kwasem siarkowym, uzyskując w ten sposób jaśniejszy odcień. W czasie gotowania barwnik z zabarwionej przędzy przechodzi na przędzę nie barwioną rozjaśniając zbyt ciemne poprzednie wybarwienie. To nowe wybarwienie można także potraktować jako zagruntowanie do innych wybarwień.
Barwienie wełny (barwnikami bezpośrednimi). Tkaninę lub wełnę w stanie surowym (nie przędzioną) zawierającą pot, tłuszcz i inne zanieczyszczenia, należy przed barwieniem zamoczyć w zimnej wodzie z dodatkiem amoniaku, podgrzać do temperatury 60°C, po czym wypłukać, wyżąć i włożyć do kąpieli barwiącej. Do kąpieli barwiącej dodaje się 10—20% soli glauberskiej krystalicznej lub 5—10% soli kuchennej i 3—6% octanu amonowego (w stosunku do ciężaru materiału). Barwienie rozpoczyna się w temperaturze 40°C, powoli doprowadza kąpiel do wrzenia i gotuje według podanego na opakowaniu przepisu. Pod koniec barwienia dodaje się do kąpieli 1—3% kwasu octowego (30procent owego).“(7)